Jeugd tegen ervaring.
Vandaag mochten we aantreden tegen Ruurlo 7. Een echte zespuntenwedstrijd: zij drie punten achter ons, wij met de kans om afstand te nemen. Ruurlo verscheen met een ploeg waarvan de gemiddelde leeftijd rond de 21 jaar lag. Hun oudste speler was tenminste tien jaar jonger dan onze jongste speler. Je wist meteen: dit wordt rennen… en tegenhouden.
De winterstop had Trias 5 zichtbaar goed gedaan. Het aantal geblesseerden liep terug en leiders Niek en Jerry waren deze week opvallend actief in de groepsapp. Vragen als: wie is fit, wie kan een helft spelen en wie heeft er nog kerstkilo’s? Van dat laatste hebben we geleerd: iedereen die eerlijk “kerstkilo’s” aanvinkte, speelde vandaag maar één helft. Volgende keer toch maar iets minder eerlijk zijn,
mannen.
Met 15 man vertrokken we richting Ruurlo. We konden zelfs onze reserveaanvoerder Nico afstaan aan het 7e (dat kratje houden we tegoed). Bij aankomst was het opvallend druk op onze parkeerplaats. Heel even dachten we dat half Winterswijk ons stond op te wachten om mee te reizen naar Ruurlo, maar niets bleek minder waar. De ijsbaan naast het complex lag er strak bij: er werd geschaatst. Dat zei
genoeg over de omstandigheden. Koud. Handschoenen aan, thermoshirts aan, een witte ijslaag over de velden… maar er kon gevoetbald worden.
Op doel stond vandaag Roel, omdat Kieper Niels nog geblesseerd is. Roel had zijn handdoek netjes opgeborgen zodat niemand ’m kon jatten; internationale handdoekdrama’s hadden hem duidelijk wakker geschud. Roel had in de auto nog gezegd: “Ik moet nog even wat zin zoeken, en zul je zien: laat op de dag spelen (12:00) in deze kou en we kunnen met een 0-5 nederlaag weer naar huis. Weg
zondag.” Na de warming-up dacht Roel daar gelukkig toch anders over.
Wat volgde was een keepersoptreden waar de spelers van Ruurlo waarschijnlijk nog nachtmerries van krijgen. Roel lag, vloog, dook en ramde ballen uit de kruising alsof het zijn hobby was. Man of the Match. Met afstand. Het eerste kwartier was éénrichtingsverkeer. Ruurlo voetbalde, wij keken toe en Kieper Roel had meer balcontacten dan de rest van Trias 5 bij elkaar. Dat we toen niet al met 1 of 2-0 achter stonden, was ook wat gelukkig. Na een minuut of 15 kwamen we iets beter in de wedstrijd en mochten we af en toe zelfs over het
middenveld heen kijken.
Rond de 30e minuut dacht Ruurlo: nu breken we ze. Vijf frisse jonge honden het veld in. Alleen… dat werkte andersom. Wij kregen juist wat meer grip en begonnen steeds vaker gevaarlijk uit te breken. Echt grote kansen bleven nog uit. Wel moest Niek er na 30 minuten af; hij werd er letterlijk afgeschopt. Vrije trap voor Trias 5, rakelings voorlangs. De toon was gezet.
Ruststand: 0-0. Tijd voor wissels, want iedereen met kerstkilo’s mag maar één helft spelen, warme thee en een duidelijke boodschap van Niek en Jerry: volhouden, blijven werken en blijven geloven.
De tweede helft liet hetzelfde beeld zien. Ruurlo had de bal, wij het plan. We kwamen er een paar keer goed uit en dat leverde ons drie kansen op. Met één van de mooiste aanvallen van dit seizoen was het na ongeveer 70 minuten raak: Erik zette ons op 0-1. Later kreeg Erik nog een grote kans, net naast. Marco schoot hoog over, maar ook dat kwam voort uit een prima aanval. Verder was het vooral tegenhouden. Anti-voetbal, noemden sommigen het. Wij noemden het: overleven. En dat deden we. Telkens als Ruurlo erdoor leek te komen, stond daar weer diezelfde man: Roel. Ballen uit de kruising, uit reflex, uit pure koppigheid. “Kutkieper!” werd er regelmatig geroepen vanuit Ruurlo richting Roel. Jaloers?
Na 95 minuten floot de scheids af. Waarschijnlijk de jongste man op het veld, maar alle respect: hij floot een strakke wedstrijd.
Na afloop snel terug naar Winterswijk. Mike was jarig geweest en er stond een koud krat bier klaar deze kou verdragen we een stuk beter dan die ijsvlakte in Ruurlo. Na een half uurtje in de kantine kwam de politie het parkeerterrein op rijden. Wij vermoeden sterk dat Ruurlo 7 aangifte had gedaan wegens gestolen punten. De politie kwam inderdaad polshoogte nemen, er werden een paar mannen apart
genomen en er volgden serieuze vragen als:
“Waar stonden jullie precies toen die goal viel?”
“Was dit vooraf afgesproken?”
“En wie is die keeper?”
De ondervraagde mannen waren de mannen van Ten Hagen nou, ga daar maar eens een discussie mee aan en na het bekijken van de wedstrijd in woorden, gebaren en overdreven armbewegingen kwam ook de politie tot de conclusie: geen diefstal. Gewoon voetbal. Wie scoort, wint. En dat waren wij. Sterker nog: als dit diefstal was, dan had Roel in ieder geval een levenslange celstraf verdiend zonder kans op vervroegde vrijlating.
Dossier gesloten. Drie punten voor Trias 5. Ook langs de lijn was het weer ouderwets genieten. Hansie maakte opnieuw 90 minuten: 45 minuten in het veld en 45 minuten als vlagger. En laten we eerlijk zijn: als vlagger maakte hij meer meters dan in de spits. Eén keer ging de vlag omhoog en werd hij ook nog genegeerd door de scheids. Hansie zei nog: “Wat een onnodige meters heb ik daar gemaakt.”
Trias 5 staat voor elkaar klaar, op het veld en daarbuiten, en deze drie punten zijn voor onze vlagger Henk. ��⚽
