20 redenen waarom JO15-1 de hoofdklasse domineert

 

De laatste keer dat er iets gemeld is over de prestaties van JO15-1 is alweer even geleden, reden voor een kleine update voor een ieder die het nog wist. Dat zullen er niet veel zijn want de thuiswedstrijden van deze zogenaamde Boys in Bleu, ik prefereer overigens Bob’s Bengels, worden beter bezocht dan menig andere wedstrijd op ’t Huitinkveld.

Allereerst de stand: 9 gespeeld, 9 gewonnen en dus 27 punten. Hoe kan het toch dat dit team de hoofdklasse domineert? Daarvoor zijn 20 heel goede redenen, ik som ze voor u op:

1. Bob. Minstens zo gespannen als de spelers zelf, soms op het randje maar met een groot hart. Precies de juiste man voor deze groep.
2. Jurrian. Nu even in Afrika en waarschijnlijk zich afvragend wanneer hij weer aan mag schuiven bij dit illustere gezelschap.
3. Jarno. Onderschat de rol van Jarno niet. Bij alle gevallen van trekkebenen en (simulatie) blessures is Jarno ter plekke met een flesje wonderwater.
4. Henk. Henk is fair met vlaggen en dat schept vertrouwen bij het scheidsrechterskorps. Dat geeft hem de gelegenheid op cruciale momenten zijn eigen besluit te nemen.
5.Wesley. Wesley The Wall pakt punten. Bijvoorbeeld tegen HHC bij een 1-1 stand een moeilijke bal pakken. Vervolgens wordt in de 79e minuut gescoord door Trias: weer 3 punten.
6. Beer. El Capitano stuurt zijn troepen. Blijkt tegenwoordig rete-snel en loopt achterin de gaatjes dicht. Vormt samen met Aakash het solide hart van de verdediging.
7. Aakash. The Silent One, ik heb Aakash eigenlijk nog nooit horen praten. Hij lijkt zo bescheiden, maar oooh wat heb je een vreselijke middag als spits van de tegenpartij als je deze man tegenover je hebt. Je bent kansloos!
8. Joris. De Kannibaal, hij sloopt zijn tegenstander. Ik heb sterk het idee dat hij op zaterdagochtend wakker wordt, niet ontbijt en zich verheugt op het middagvoer: de rechtsbuiten van de tegenpartij.
9. Yannick. The Train, hij dendert vanuit rechtsachter over de flank en zorgt voor voortdurende stress bij de linkerzijde van de tegenpartij.
10. Lars. De Bikkel, Lars laat iedere week zien dat niemand in de verdediging zeker is van zijn plek. Hij valt vaak in en maakt het de heren coaches heel lastig om te kiezen. Alweer geen pretje om tegen te spelen.
11. Bram. De Onfortuinlijke, Bram brak zijn arm in de 1e wedstrijd tegen Markelo en moet iedere week toezien hoe het team het doet. Lichtpuntje van deze week: Bram is weer ingevallen! Ik hoop dat ook Bram het de coaches steeds lastiger gaat maken om te kiezen.
12. Jesse. Voor Jesse zijn verschillende bijnamen te bedenken omdat je nooit weet welke (karakter) eigenschap op zaterdag de overhand heeft. Ik houd het op The Dream. Een droom van een speler als het knopje aan staat. Een dromer als de vrijdagavond te lang heeft geduurd. Gelukkig ontwaakt Jesse vaak op tijd om strijdend het middenveld te beheersen.
13. Joost. Het Kanon, Joost heeft inmiddels een reputatie in de Achterhoek. De laatste tijd even wat minder gezien maar wat een geweldige vrije trap! Daar gaan nog zeker doelpunten uit komen.
14. Silvano. Jantje. Jantje? Ja, jaren lang wilde ieder team in Nederland een speler type Jantje Wouters. Wij hebben hem! Nooit te beroerd om kilometers te maken voor anderen en te bikkelen op het middenveld.
15. Kai. Nitro. Volgens mij krijgt Kai iedere ochtend Nitroglycerine bij het ontbijt. Buiten dat hij heel technisch is scheurt hij als een crossmotor over het veld. De doorgaans veel grotere tegenstanders worden op zondag nog gillend wakker als ze terugdenken aan de dag ervoor.
16. Brian. Ronaldo. Niet schrikken van deze vergelijking, want: technische bagage, pakt hier en daar eens een doelpunt, als het nodig is zoekt hij de randjes van het toelaatbare en heeft een mooi setje aan gebaartjes in huis. Een team heeft een beetje gif nodig!
17. Jozua. Red Alert. Als het Jozua en het team en de coaches lukt om deze razendsnelle rechtsbuiten in toom te houden maakt hij nog zeker 20 doelpunten. Onnavolgbaar in zijn acties en snelheid.
18. Elie. The Phantom. Iedere verdediger in de hoofdklasse is bang om tegen hem te spelen. Zelfs als je denkt: “ach ik heb hem nu al zo’n 60 minuten onder controle, zo erg is het allemaal niet”. Juist dan ben je gezien, hij scoort ALTIJD!
19. Seymen. Supersub. Hoe ondankbaar zou het kunnen lijken. Je speelt in de C2 en omdat de C1 een aantal mannen in de lappenmand heeft moet of mag je steeds met hen mee. Seymen laat zien dat het verschil volstrekt te verwaarlozen is.
20. Het publiek. The Muppets. Om geen ruzie te krijgen in de gelederen beperk ik mij tot het eerder al benoemen van de mannetjes op het balkon. Maar alle andere Muppets hebben we langs de lijn. Iedere week weer, uit en thuis!

Dit waren de 20 redenen waarom iedereen rekening moet houden met dit team, ook Grol dat er lustig op los scoort en in de nek blijft hijgen.
Oh ja, vandaag werd op sportpark Jaspers met 1-3 gewonnen van FC Winterswijk dat een bescheiden rol speelt in de competitie. Leuke ploeg die het de jongens zowaar best lastig wist te maken en zelfs op 1-0 kwam in de 1e minuut van de 2e helft. Duidelijk gevalletje van nog even niet met het koppie erbij. Daarna werd er orde op zaken gesteld en nam Trias het heft weer in handen. 2 geweldige doelpunten van Jozua, die hem vast veel zoete wraak zullen hebben opgeleverd. De lange neus naar de tribunes gunnen we hem deze keer van harte. Elie maakte zoals wel vaker een definitief einde aan alle ambities van FC Winterswijk.

Nog een paar wedstrijden te gaan en dan kunnen deze Boys zich Herbstmeister noemen, een term die ik nog niet zo lang ken maar die in deze contreien wordt gekoesterd.

 

Foto’s Bianca Wilterdink